શેરો-શાયરી

  • થઈ ગઈ હોય જો કોઈ ભુલ અજાણતા મુજથી,
    દઈ દેજો સજા જાણતા હોવા છતાં તમે….!
  • સંવેદના ઓની મારી તમને શાની ફીકર હોય,
    દૂઃખના ડુંગરા મુજ શિરે છે,ભલે ને એ ટોચ હોય કે શિખર હોય…
  • ક્યારેક કોઈ એક વ્યક્તિ હોતી નથી,
    ત્યારે સાચે જ આખી દૂનિયા ખાલીખમ લાગે છે…
  • જિંદગીમાં નથી વહાવ્યા જેટલા આંસુ,
    મે તારી મુહોબ્બતમાં વહાવ્યા છે,
    છતાં તારા નિસ્વાર્થ પ્રેમનો ધક્કો,
    મને હજુયે જીવાડે છે…!
  • આજકલ દિન મે ભી ખ્વાબ આતે હૈ મુજકો,
    હાય યે કૈસી મુહોબ્બત હૈ તેરી…!
  • સમિપ આવ્યા વિના શું માપસો મારી પ્રતિભાને,
    ચમક દરિયામાં ના મોતીમાં છે, દરિયામાં નહિ…
  • મારીતો એકજ પ્રાર્થના છે કે,
    આપણો સંબંધ વૃક્ષની જેમ ભલે ઉગે,
    પણ ડાળી થઈને ગુંચવાય નહિ…!
  • સમાવવું હતું જે સાગરમાં
    સરીતા બનીને મારે,
    ખબર નહોતી કે
    સાગર પણ વહેચાયેલો છે…
  • તેરે દરકો છોડકર કહાં જાઉંગા સનમ,
    કે તેરી યાદ પડગઈ હૈ મેરી જિંદગીકે પીછે….
  • હજુએ આશ વિશ્વાસની લગાવી બેઠો છું
    ને ખુદને શરમમાં ડુબાડી બેઠો છું,
    શ્વાસે શ્વાસમાં વિશ્વાસ જગાવી બેઠો છું
    ને શરમ વગરનાં માથાની જેમ બેશર્મ થઈ બેઠો છું.

                                                  કેતન પંડ્યા.-‘વિનીત’

મેલા જિંદગી કા…

ઈસ જિંદગી કે મેલે મે,
રહ ગયે હૈ અકેલે મે.
ખાતે હૈ દરબદર કી ઠોકરે,
જમાને કે ઈસ ઝમેલે મે.
ફીરતે હૈ યું રાસ્તે મે
પડે પત્થરો મે,
નહીં મીલતી હૈ રાહે હમે
ઈસ બેકદર જમાને મે.
ઢુંઢતે હૈ હમ કી
આતા જાતા કહાં હૈ ગમ,
ઠોકર લગી તબ પતા ચલા
આતા જાતા હૈ હમારે મે.
‘વિનીત’-કેતન પંડ્યા.

શું થશે…?

ફુલોનું શું થશે અને ફોરમનું શું થશે?
ઓ પાનખર વિચાર કે મોસમનું શું થશે?
દરિયાદિલી છે આ દિલની કે પામે છે સૌ જગા,
જો દિલ નહી રહે તો પછી દર્દનું શું થશે?
                                           ઓ પાનખર….
હું પાપ ના કરું એ ખરું પણ જરી વિચાર,
ગંગાનું શું થશે અને ઝમઝમનું શું થશે?
મારા વિના કહો મને એને કોણ સંગ્રહ્શે,
ચિંતા નથી આ ખૂશીની પણ ગમનું શું થશે?
                                          ઓ પાનખર….
નિર્વાણ છે કબુલ પણ એક જ સવાલ છે,
ખૂશીઓ નું શું થશે અને માતમ્નું શું થશે?
                                           ઓ પાનખર….
            
                                ‘વિનીત’-કેતન પંડ્યા.

પ્રેમ થયો બદનામ…..

કરી કહાણી આપણે આપણા પ્રેમ ની,
ઉડાળી છે મજાક બે દર્દ લોકો એ આપણા પ્રેમ ની.
વાતો હતી કંઈ નહી ને હતું નહી કંઈ કામ,
…પ્રેમનું આપી નામ કરી છે એને બદનામ.
રહે છે તારી સાથે સહેલીઓ ને કરે છે મસ્તી,
આ જોઈ લાગે છે મને મુહોબત મારી સ્સ્તી.
ફોડી તારી સાથે ફટાકડા મારા પ્રેમનાં,
તું ડરી ગઈ દૂનિયાથી કટકા થઈ ગયા મારા પ્રેમનાં.

‘વિનીત’-કેતન પંડ્યા.

ગુજરાતી

શબ્દ તણો સાગર ગુજરાતી
ભુલભરેલી ગાગર ગુજરાતી,
કહે કવિ ઠાકર ગુજરાતી
અરે ભાઈ છેલ છબીલો ગુજરાતી.

ખડકીલો ઈતિહાસ અડિખમ
ગાવે કન્યા નાગર ગુજરાતી,
ચિટઠી કેરા ચાકર ગુજરાતી
ભક્ત,કવિઓનો કબીલો ગુજરાતી.

સાપ સીડીની ડગરગુજરાતી
શબ્દસફર નું નગર ગુજરાતી,
જોવે ટગર મગર ગુજરાતી
વાંકો,ચૂંકો ને હઠીલો ગુજરાતી…

                 કેતન પંડ્યા-‘વિનીત’

કમી સી

જિંદગી મે કુછ કમી સી મહેસુસ નહી હુઈ,
જિંદગી મે કુછ ચીજ કમ નહી હુઈ.
હુઈ તો તકદિર કી બાંહે સિમટ ગઈ,
મેરે હી હાથો કીસી કી તકદિર બીગડ ગઈ.
હુઈ જો મહેગી અબકે વહ શરાબ,
જો તેરી નિંગાહોં સે પીના મૈ ચાહતા થા,
મયખાને મે ગયા તો મુજે પતા ચલા,
કિ ઉસી શરાબ કી કિંમત કમ કર દી ગઈ.
         
                                -કેતન પંડ્યા,’વિનીત’