વનાંચલ

આ વનાંચલની દૂનિયામાં
હું ક્યાંય ખોવાયેલો છું,
તારા આંચલની છાંવમાં
હું ક્યાંય ઢંકાયેલો છું.
તારી હલચલતી કાયાનો
હું બની બેઠો અફ્સાનો છું,
આ ચંચલ નિગાહોનાં તીરથી
હું બન્યો દિવાનો છું.
આ અચલ વિશ્વને કહી દઉં,
હું તારા થી બેગાનો છું,
તું સંગ ચલેતો દૂનિયાને ઠોકર મારું,
હુંય દૂનિયાથી ઠુકરાયેલો છું.
             કેતન પંડ્યા-‘વિનીત’

Advertisements

6 ટિપ્પણીઓ (+add yours?)

  1. ડૉ. ભરત મકવાણા ‘મિત્ર’
    સપ્ટેમ્બર 08, 2010 @ 12:36:58

    સરસ ગઝલ.

    જવાબ આપો

  2. ISHQ PALANPURI
    સપ્ટેમ્બર 09, 2010 @ 05:26:44

    સરસ રચના !

    જવાબ આપો

  3. Hemaraj
    સપ્ટેમ્બર 09, 2010 @ 10:58:47

    વાહ સરસ રચના

    જવાબ આપો

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: